W wielu relacjach konflikty nie wynikają wyłącznie z różnicy charakterów czy problemów komunikacyjnych. Często partnerzy nieświadomie wchodzą w określone role psychologiczne, które tworzą powtarzalny i wyczerpujący schemat relacji. Jednym z najbardziej znanych mechanizmów jest tzw. trójkąt dramatyczny Stephena Karpmana.
Zazdrość jest jedną z najbardziej intensywnych emocji w relacjach. Potrafi wywoływać lęk, napięcie, kontrolę, a czasem zachowania, których później żałujemy. Choć często postrzegana jest jako dowód miłości, w rzeczywistości dużo częściej mówi o naszych wewnętrznych lękach niż o samym partnerze.
Koncepcja koluzji rozwinięta przez Jürga Williego wyjaśnia rozumienie dynamiki pary. Według Williego koluzja to nieświadomy, komplementarny układ dwóch osób, które poprzez swoje wzajemne dopasowanie podtrzymują określony konflikt psychologiczny. Kluczowe jest to, że partnerzy wchodzą w relację aby stabilizować wewnętrzne napięcia każdego z nich.
Style przywiązania to wzorce emocjonalne i behawioralne, które kształtują się we wczesnym dzieciństwie w relacji z opiekunem, a następnie wpływają na to, jak funkcjonujemy w bliskich związkach w dorosłości. Koncepcja ta wywodzi się z prac Johna Bowlby oraz została rozwinięta przez Mary Ainsworth.
Zdolność kochania siebie, właściwie rozumiana jest jednym z najważniejszych kwestii w życiu. Gdybym miała najkrócej opisać moją pracę psychoterapeutyczną z klientami to powiedziałabym, że to prowadzenie osoby do zdolności mądrego kochania siebie.
Miłość do siebie/zdrowa relacja ze sobą to fundament zdrowego funkcjonowania psychicznego i relacyjnego. Oznacza dobrą relację z samym/ą sobą- świadome, życzliwe i odpowiedzialne podejście do samego siebie: do własnych potrzeb, granic, emocji i ograniczeń w poszanowaniu praw innych.
Aktywne słuchanie to coś więcej niż milczenie, gdy ktoś mówi. To świadome bycie w rozmowie, a nie tylko obok niej. Składa się z szeregu umiejętności, które można szlifować. Jest jednym z kluczowych kompetencji komunikacyjnych. Dzięki nim rozmowa daje satysfakcję i poczucie bycia zrozumiałym/ą u słuchacza.
Słuchanie jest równie ważne jak mówienie i może być również aktywne.
Aktywne słuchanie jest jednym z kluczowych filarów dobrej komunikacji, ponieważ umożliwia prawdziwe zrozumienie drugiej osoby, a nie jedynie reagowanie na wypowiadane przez nią słowa.
Zdrowa komunikacja nie polega na mówieniu „ładnie”, unikaniu konfliktów ani na byciu zawsze miłym. Polega na jasnym, uczciwym i odpowiedzialnym wyrażaniu siebie przy jednoczesnym szacunku dla drugiej osoby. Poniżej podstawowe zasady, które realnie ją budują.
Kiedy uczymy się świadomie stawiać granice często robimy to nieporadnie, zbyt sztywno lub z poczuciem winy myląc krzywdę z dyskomfortem. Dlatego świadomość, że zdrowe granice są elastyczne będzie przydatna w uczeniu się ich stawiania.
Co to więc dokładnie znaczy, że zdrowe granice są elastyczne?
Definiując swoje granice często czujemy napięcie pomiędzy potrzebą zachowania kontaktu w relacji z innymi, a potrzebą ochrony siebie. Dla wielu osób granice kojarzą się z dystansem, chłodem lub zerwaniem więzi. Autonomia bywa mylona z wycofaniem, a stawianie granic – z odrzuceniem drugiego. Tymczasem zdrowe granice nie przerywają relacji, lecz ją porządkują.
