psychosoma

Somatyzacja – objawy z ciała jako symbol emocji

Zaburzenia somatyzacyjne- na czym polegają?

O somatyzacji mówimy wtedy kiedy osoba doświadcza jednego lub więcej objawów z ciała, których nie można wyjaśnić podłożem fizycznym lub fizjologicznym. Objawy te mają przyczyny emocjonalne takie jak np. lęk, są nieuświadomione i niepozorowane. Stanowią wyraz cierpienia, dyskomfortu psychicznego przybierając formę cielesną.


Osoba doświadczająca zaburzenia z objawami somatycznymi spędza wiele czasu odwiedzając lekarzy i próbując znaleźć przyczyny dolegliwości. Próby leczenia objawów somatycznych są nieskuteczne.
Aby zdiagnozować zaburzenie z objawami somatycznymi pacjent musi cierpieć na przynajmniej jeden objaw somatyczny, którego nie można wyjaśnić istnieniem choroby lub stanem fizjologicznym. Objaw ten musi powodować cierpienie lub znacznie ograniczać normalne życie. Czas trwania dolegliwości to co najmniej 6 miesięcy.
Najczęściej jest to jednak wzorzec wielu objawów fizycznych jak ból (głowy, pleców, klatki piersiowej, brzucha, stawów itp.), objawy ze strony przewodu pokarmowego, problemy z oddychaniem, objawy ze strony układu płciowego lub rozrodczego, objawy rzekomoneurologiczne (napady drgawkowe, ślepota, głuchota, omamy, brak czucia).

Rozpowszechnienie zaburzeń somatyzacyjnych

Choroba rozpoczyna się wcześnie, w drugiej lub trzeciej dekadzie życia. Może trwać wiele lat, czasem całe życie. Występuje częściej u kobiet (dotyka 1% kobiet) i osób o niższym statucie społeczno-ekonomicznym i gorzej wykształconych. Współwystępuje z objawami lękowymi i zaburzeniami nastroju. Wielu pacjentów cierpiących na to zaburzenie ma jedno lub więcej zaburzeń osobowości jak histrioniczne lub/i zaburzenie z pogranicza.

Przyczyny i leczenie zaburzeń somatyzacyjnych

Objawy są przejawem trudności emocjonalnych i konfliktów wewnętrznych dlatego ustępują po ich uświadomieniu i przepracowaniu w procesie psychoterapii. Ważne jest zwiększanie świadomości własnych stanów emocjonalnych aby nauczyć się je wyrażać i radzić sobie z nimi inaczej niż poprzez somatyzację.
Osoby z aleksytymią, które mają problem z rozpoznaniem, nazwaniem i wyrażeniem swoich stanów emocjonalnych będą częściej narażone na ich somatyzowanie.
Podejrzewa się, że przyczyny mogą być zarówno środowiskowe jak i genetyczne ponieważ obserwuje się, że występują rodzinnie. Może to wynikać zarówno z dziedziczenia jak i ze zjawiska modelowania, gdzie dziecko uczy się od rodzica sposobów radzenia sobie z emocjami.

Author: Agnieszka Rybicka

Autorka jest certyfikowaną psychoterapeutka i psychologiem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Scroll to top